zaterdag 6 mei 2017

blog in het rood

Ik ging ontzettend groen twee uur geleden het klooster uit. En nu sta ik knalrood langs de belgische snelweg.
Ik besloot toch nog even bij mijn nicht langs te gaan in Loenhout. Een kinderloos stel van tegen de '60. Tien jaar niet gezien, dus voor mij erg onwennig... Toen ik op de bank wilde gaan zitten, kwam net het puntje van mijn knie tegen de salontafel, waardoor het hele tafeltje omklapte... Glasplaat aan diggelen. Ik zag aan het gezicht van nichts man dat dat niet fijn was... Kon ik maar wegkruipen... Met een norsig gezicht gaat hij opruimen en zuigen... en toen bleef de slang van de stofzuiger aan 3 flesjes hangen, waardoor de flesjes vielen en stuk waren... Het was een erfenis van zijn moeder, die net 3 weken dood is.... Nichts man was ziedend en is buiten gaan lopen en niet meer terug gekomen... Oh mijn God!!! Ik heb nog wel wat gepraat met mijn nicht. Maar de sfeer was beladen. Toen ik wegging, was nichts man nog niet thuis. En het was echt een ongeluk. Het uiterste puntje van mijn knie. Een tafeltje van 300 euro en als gevolg daarvan nog 2 geërfde flesjes aan diggelen... Ik wil dit niet!!!! Ben zooi rood nu... Omdat ik dan totaal geen raad weet met de situatie... Me geen houding weet te geven... Wat verlegen (ongepast!!) lach, maar het liefste weg wil kruipen... Nooit meer tevoorschijn wil komen... Er ruste al geen zegen op het bezoek... Omdat ik ook niet met een vreemde mocht komen... Help!!! (roep ik in rood...)

2 opmerkingen:

  1. Ohhhhhh wat zul jij je enorm schuldig en verdrietig voelen. Een ongelukje met deze gevolgen en een man die dan weg loopt zijn voor ins zelfs moeilijke situaties wens je enorm veel sterkte, dikke knuffel en hoop dat je je nu weer wat rustiger voelt

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat jammer dat je kloosterdagen zo triest zijn geëindigd. Maar het was een ongeluk, zeg je. Dus trek het je niet aan. En de twee flesjes, daar kan je al helemaal niks aan doen. Ik neem aan dat je W.A. verzekerd bent en dan kan de tafel zakelijk geregeld worden. En verder zijn het maar materiële dingen. De reactie van je nicht en aangetrouwde neef lijkt me zwaar overdreven. Laat het je vooral niet negatief over jezelf doen denken. En laat je je zegen uit Brecht hier niet door laten ontnemen. Ik wens je innerlijke rust en vrede toe, voor jou en voor je gezin. God zegene je!

    BeantwoordenVerwijderen